حصول مراتب عاليهء آن صعب و دشوار است و براى هر كسى حاصل نمىشود ، چنان كه معروف است يك نفر از اهل عبادت و مواظب نماز جماعت كه هميشه براى اينكه حضور در صف اول ، ثوابش از ساير صفوف بيشتر است در صف اول حاضر بود اتفاقاً يك مرتبه موفق نشد و در يكى از صفوف ديگر ايستاد و حس كرد كه ناراحت است و فكر كرد شايد اين ناراحتى او از جهت فوق ثواب شركت در صف اول نباشد بلكه براى اين باشد كه حضور در صف اول را به طور ناخودآگاه امتياز ظاهرى و تقدم بر ديگران مىشمرده و نيّتش در اين مواظبت چندساله خالص نبوده است از اين جهت قضاى همهء آن نمازها را بجا آورد . « 1 » البته اين حكايتى است امّا به هر حال بايد شخص در مقام رسيدن به خلوص نيت بسيار دقيق باشد و هميشه خود را متهم بداند و بداند كه اخلاص در عمل - خصوص اگر در همه اعمال باشد - به اين آسانيها حاصل نمىشود ، مراقبه و مشارطه لازم است . اينكه در حديث است : « من اخلص للَّه اربعين يوماً فجّر اللَّه ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه » . اگر چه به ظاهر سهل و آسان جلوه مىكند ولى اهل تقوا و

--> ( 1 ) - بحار ، ج 67 ، ص 249 باب اخلاص ، ح 25 . عدةالداعى ، ص 218 .